Mit 1: Dwa języki opóźniają rozwój mowy
Badania nad dziećmi dwujęzycznymi pokazują, że osiągają one kolejne etapy rozwoju mowy – pierwsze słowa, pierwsze zdania – w podobnym czasie jak dzieci jednojęzyczne. Słownictwo rozkłada się na dwa języki, więc w każdym z nich osobno bywa na początku nieco mniejsze, ale łącznie dziecko zna tyle samo pojęć. Jeśli coś niepokoi Was w rozwoju mowy, przyczyną zwykle nie jest dwujęzyczność – warto wtedy skonsultować się z logopedą. W Stokrotce prowadzimy logopedię na miejscu.
Mit 2: Mieszanie języków to sygnał problemu
Wtrącanie angielskich słów do polskiego zdania („Mamo, daj mi spoon!”) to naturalny etap i dowód, że dziecko korzysta ze wszystkich słów, które zna. Dorośli dwujęzyczni robią dokładnie to samo. Z czasem dzieci coraz sprawniej rozdzielają języki – zwłaszcza gdy wiedzą, z kim rozmawiają w którym języku.
Mit 3: Najpierw polski, potem angielski
Mózg małego dziecka jest przygotowany do przyswajania więcej niż jednego języka jednocześnie – na świecie to raczej norma niż wyjątek. Polski i tak pozostaje językiem domu, rodziny i emocji. Angielski w żłobku nie odbiera mu miejsca, tylko dokłada drugi kanał komunikacji.
Mit 4: Rodzice muszą mówić po angielsku
Wręcz przeciwnie – w domu najlepiej mówić w swoim języku: dużo, bogato i z emocjami. Dobrze rozwinięty język ojczysty ułatwia naukę kolejnego. Angielskim zajmuje się placówka, a rodzice mogą go wspierać zabawą: wspólną piosenką, bajką czy książeczką.
Mit 5: Wystarczy godzina angielskiego w tygodniu
Godzina z lektorem to miłe osłuchanie, ale żeby dziecko zaczęło rozumieć i mówić, potrzebuje regularnego, codziennego kontaktu z językiem w prawdziwych sytuacjach. Dlatego w Stokrotce trzech native speakerów jest z dziećmi przez 8 godzin dziennie. Więcej o tym, jak odróżnić placówkę dwujęzyczną od „żłobka z angielskim”, przeczytacie w artykule Dwujęzyczny żłobek w Warszawie.
Mit 6: Skoro nie mówi po angielsku, to nic nie rozumie
Wiele dzieci przechodzi tzw. okres cichy – najpierw słuchają i rozumieją, a mówią dopiero później. Maluch, który odpowiada po polsku na pytanie zadane po angielsku, rozumie je doskonale. To normalny etap, a nie brak postępów.
Mit 7: Dwujęzyczność jest tylko dla „zdolnych” dzieci
Dwóch języków uczą się na świecie miliony zwyczajnych dzieci – w rodzinach mieszanych, w krajach wielojęzycznych i w dwujęzycznych placówkach. Nie potrzebują do tego szczególnego talentu, tylko kontaktu z językiem, dobrych relacji i poczucia bezpieczeństwa.
Jak wspierać dwujęzyczne dziecko w domu?
- mówcie do dziecka w swoim języku – dużo i chętnie,
- czytajcie codziennie po polsku, a po angielsku – dla zabawy,
- chwalcie za próby i nie poprawiajcie każdego błędu,
- nie proście o mówienie po angielsku „na pokaz” przy gościach,
- pytajcie w placówce, jakich piosenek i zwrotów uczą się dzieci – i bawcie się nimi w domu.
Najczęstsze pytania
Wtedy, gdy rozwój mowy niepokoi Was w obu językach – na przykład dziecko nie rozumie prostych poleceń albo nie próbuje porozumiewać się słowami w wieku, w którym rówieśnicy już to robią. Logopeda oceni mowę w obu językach i podpowie, jak wspierać dziecko.
Nie. Im wcześniej, tym naturalniej, ale przedszkolaki też szybko się osłuchują – szczególnie gdy angielski jest obecny w ich codzienności, a nie tylko na zajęciach.
Metodą immersji, przez TPR, muzykę, rytmikę i angielskie książeczki – w codziennych sytuacjach, z trzema native speakerami. Więcej na stronie Dwa języki.
